Yekîneya Lêkolînên Tirkiyayê
Lîderê PKKyê Ebdullah Ocalan bi boneya salvegera yekemîn banga dîrokî ya di 27ê sibata 2025an de ya bi sernavê “Aşitî û civaka demokratîk” nameyek weşand û tê de behsa gelek xalan kir. Di vê çarçoveyê de, Ocalan ji dewleta Tirkiyayê xwest ku gavên erênî yên berbiçav ji bo çareseriya siyasî û demokrasiyê bavêje, ku tê de nasname û mafên gelê kurd nas bike, herwiha kurd beşdarî rêvebirina welat û siyasetê bibin. Siyasetmedar Weysî Aktaş ku di dema banga Ocalan ya 27ê sibatê de li gel wî bû, nameya Ocalan bi boneya vê bangê bi amadebûna rêveberên DEM Partî di 27ê sibata 2026an de li hola “Yilmaz Guney” li paytexta Tirkiyayê Enqerayê xwend.
Nameya Ocalan ku tê de behsa gelek xalan kiribû, wekî encama salekê ji diyalog û danûstandinê di navbera tevgera kurdî û dewleta Tirkiyayê de û lêvegera tedbîr û reformên ku ji aliyê hikûmeta Tirkiyayê ve hatine kirin ji bo naskirina nasname û mafên kurdan, bû. Di heman demê de, di nameyê de behsa însyatîfa destpêkê ya yekalî ku Ocalan beriya salekê bisernavê “Aşitî û civaka demokratîk” hate kirin û tê de bidawîbûna têkoşîna çekdarî û fesixkirina PKKyê ragihand. Herwiha, di nameyê de hate bibîrxistin ku tevgera kurdî bi awayekî tam li gorî bangê tevgeriya û tevgera kurdî bi aliyê xwe yê çekdarî û siyasî xwe spart aşitî û çareseriya demokratîk. Bi vî awayî, êdî ji pêvajoya tundî û rûbirûbûnê, veguhastin pêvajoya diyalog û siyaset û entegrasyona demokratîk.
Ocalan bal kişand li ser dîroka hevbeş ya di navbera kurd û tirkan de û got ku pêvajoyên destpêkê yên damezrandina komarê ev dîrok di ber çavan re derbas kir û hebûn û rola kurdan nas kir. Herwiha Ocalan dibêje ku ev banga “Aşitî û civaka demokratîk” vegerandina li kêliya damezrandinê ya durust û vejînkirina giyanê yekitî û biratiyê û hemû însyatîf û gavên ji aliyê kurdan ve, armanc jê vekiriya rêyê ber bi çareseriya demokratîk û rakirina astengiyan li pêşiya avakirina civaka demokratîk e ya ku wekhevî û edaletê di navbera herdu pêkhateyên damezîrnerê de pêk tîne: kurd û tirk. Herwiha, Ocalan ji dewleta Tirkiyayê xwest ku taymetmendiyên etnîk û olî yên cihêreng rêzgirtinê jê re bigire û deriyê siyasî û beşdarbûnê li pêşiya wan veke û garantiya veguhastineke demokrasî ya rasteqîn pêk bîne. Ev yek jî bi rêya, pêkanîna reformên berbiçav û zindî û tevlêkirina hemî xuyangên nasnameyê di çarçoveya qanûnên aştiyê de, bi vî awayî derfeta entegrasyon û beşdariya siyasî dide her kesî.
Ocalan banga damezrandina hemwelatîbûnê li ser esasê têkiliya welatî bi dewletê re ku di vir de dewlet wekî sazî û sazûmanî ye erk û mafên eşkere dike, ne li ser esasê welatiyê kîjan neteweyê ye ku di vir de li etnîk û neteweya wî dinêrin. Di vê çarçoveyê de, Ocalan dibêje ku welatiyê azad mafên xwe têne mayîndekirin bi rêya hemwelatîbûna ku garantiya azadiya olî û xwenaskirina nasname û nêrînên xwe û ev hemû mafên sereke ji aliyê dewletê ve parastî ne bi rêya qanûnên xwe yên demokratîk. Herwiha nabe ku dewlet olekê yan zimanekî ferz bike. Herwiha, welatiyê ku pabendî qanûn, destûr û yekitiya dewletê ye, mafên xwe hene û divê parastî bin û bi awayekî azad behsa nasname û baweriya xwe ya olî û îdeolojî bike, bê tirsa ji girtin û lêpirsînê. Ocalan bi berdewamî dibêje ku pêkanîna civaka demokratîk li Tirkiyayê û guhartina qanûnan ji bo parastina welatiyan û garantiya azadiya wan ên cihêreng, zemîna jiyana hevbeş ji bo hemû çînên çewisandî li tevahiya herêma Rojhilata Navîn, çêdike. Ocalan got ku jin ên destpêkê ne ku rastî çewisandinê tê ji ber nebûna qanûnên parastinê, ji ber vê yekê jî Ocalan jinan wekî hêza herî zêde ya meyla wan ber bi rizgarkirinê û pêkanîna veguhastin û entegrasyona demokratîk, bi nav dike. Di heman demê de, Ocalan piştrast dike ku pêkanîna civaka demokratîk, ji dewletê tê xwestin ku mafê hemûyan bide ku bi awayekî azad behsa nêrîn û hizira xwe bikin û nasname û taybetmendiya xwe beriz bikin û divê dewlet bi giyanekî bilind ji têgihaştin, rêzgirtin û fêmkirinê nêzî hemûyan bibe (1).
Komîteya “Hevgirtina Niştimanî û Biratî û Demokrasiyê”, ku di 5ê tebaxa 2025an de hate damezrandin û ji 51 parlamenterên parlmanetoya Tirkiyayê pêk tê, 137 civîn û hevdîtin bi kesayet, rêxistin û saziyan li dar xist ji bo nîqaşkirina reformên pêwîst û guhartinên qanûnî û destûrî ku plan e nasname û mafên kurdan di welat de nas bikin. Komîteyê di 24ê mijdara 2024an de, hevdîtin bi Ocalan re kir û di 18ê sibata 2026an de rapora xwe ya berfireh ku ji 60î rûpelî pêk tê derbarê doza kurdan û derfeta pêkanîna çareseriya demokratîk an jî wekî bi nav kir “Kokên dîrokî ya biratiya kurd-tirkan” bi erêkirina 47 parlamenteran weşand, ku 2 parlamengeran li dij derketin û parlamengerekî jî deng neda. Di raporê de, gavên sereke ku divê dewlet pê rabe ji bo çareserkirina doza kurd û vekirina rê li pêşiya “Aşitî û civaka demokratîk” hatin ziman û ev gav wiha ne:
Çekdanîn û garantiyên qanûnî: Di raporê de, banga li derxistina qanûneke taybet û demkî dike ji bo pêvajoya piştî danîna çekên PKKê, ku divê garantiya vegera şervanan di nava civakê de were dayîn û parastina wan di aliyê qanûnê de were kirin ji bo ku beşdarî prosesa dîyalogê bibin.
Referomên dozgeriyê: Li ser pêkanîna biryarên dadgeha Ewropayê mafên mirovan û dadgeha destûrî, tekezî hate kirin. Herwiha, hate pêşniyazkirin ku lêvegerek li ser qanûna cezayan were kirin, nexasim derbarê serbestberdana kesên nexweş û temenmezin ji zindanê û cudakirina di navbera rexneyên siyasî û sûcê terorê de.
Rêveberiyên xwecihî: Di raporê de hate pêşniyazkirin ku guhartin di sîstema şaredariyan de çêbibe. Di vê çarçoveyê de, eger serokê şaredariyê ji kar were dûrxistin, divê meclisa şaredariyê ji mafê wê be ku yek li şûna serokê şaredariyê erkdar bike û ev yek jî li şûna sîstema dayîna qeyûm.
Qanûna biratiyê: Di raporê de, hate gotin ku dîroka kurd û tirkan divê wekî “çarenûsa hevbeş” were dîtin û banga derbaskirina zimanê tundiyê û avakirina destûrekî sivîl ê nû hate kirin(2).
Ocalan li ser naveroka raporê bi nameyeke taybet di 19ê sibata 2026an de axivî ango piştî rojekê ji derketina raporê û ev name ji ajansa ANFyê de di 2ê adara 2026an de hate weşandin. Ocalan dibêje ku avakirina komîteya” Hevgirtina Niştimanî û Biratî û Demokrasiyê” ji aliyê parlamentoyê ve ji bo doza kurdî, gaveke mezin û dîrokî ye û wî rave kir ku veguhestina pirsgirêka kurd ji “platforma bidarvekirinê” bo “holên parlementoyê” bi serê xwe destkeftiyek dîrokî ye ku divê neyê kêmkirin, tevî rexneyên gelek ên li ser raporê. Ocalan got ku rapora ku ji hêla komîteya parlementoyê ve hatî weşandin, ku li ser pirsgirêka kurd axivî û cara yekem bi eşkereyî li ser “biratiya tirk û kurdan” axivî, destpêkek baş e ji bo qonaxek dirêj û dijwar a têkoşîna demokratîk. Wî zêde kir ku ew ji her kesî re piştrast dike ku diyalog, ne çek, rêbaza herî serketî ye ji bo gihaştina nêzîkbûnê û derbaskirina çareseriyek û lihevkirinê. Wî herwiha diyar kir ku raporê derî li ser helwestên ku hin hêz tê de ne girtiye da ku her çareseriyek siyasî ya pirsgirêka kurd asteng bikin (3).
Bloka DEM Partiyê jî got tevî ku di raporê de hemû mafên kurdan di aliyê pêkanîna guhartinên destûrî yên aşkere nehatine bicihkirin, lê tiştê di raporê de hatiye gotin rê li pêşiya demokrasiyê vedike û gaveke girîng e mirov dikare li ser ava bike. Herwiha, DEM Partî got ku gavên lezgîn hene divê hikumet biavêje, wekî garantiya azadiya Ocalan, derxistina qanûnan ji bo entegrasyona şervanên PKKyê, di jiyana siyasî de û serbestberdana girtiyên siyasî yên kurdî (di serî de hevserokên HDPyê Selahedîn Demîrtaş û Figen Yüksekdağ ku ji sala 2016an ve hatine girtin). Bihesibînin biryarên Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê wekî referans di mijûlbûna bi van kesan re, rawestandina desteserkirina şaredariyan li eyaletên Kurdistanê, dûrketina ji tayînkirina “qeyûman” li şûna serokên ku ji hêla gel ve hatine hilbijartin û xebata ji bo derxistina destûrek nû ya sivîl ku mafên kurdan garantî dike û “çarenûsa hevpar a di navbera kurd û tirkan de” xurt dike, û ji “zimanê tundûtûjiyê” derbas dibe.
Yê ku raporê bixwîne wê bandora Ocalan tê de bibîne, têgih û gotinên ku Ocalan di nameyên xwe de dubare dikirin, nexasim di banga”Aşitî û civaka demokratîk”de, di raporê de hebûn. Mirov dikare raporê wekî gaveke cihêreng û dîrokî bi nav bike ku parlamentoya Tirkiyayê cara yekem bi navê doza kurd, kar dike. Di vê rapora ku ji aliyê parlamenterên ku Ocalan û kesayetên siyasî û civakî û mafnas ên kurd, tirk û pêkhateyên din dîtin hatiye nivîsandin, referansek rasterast li ser kurdan heye, ku di çarçoveyekê de li gel tirkan hatine bicihkirin ku nîşan dide ku du pêkhateyên sereke yên ku bi hev re komar pêk anîne û ava kirine û divê têkiliya di navbera wan de were sererastkirin û di çarçoveyek nû de were bicihkirin, piştî rakirina hemî nêzîkatiyên berê yên înkar, paşguhkirin û mijûlbûna bi zor û tundûtûjiyê.
Ji destpêkê ve, bloka Partiya Wekhevî û Demokrasiyê hewldanên hin partî û kesayetên tirkî yên ji bo guhertina navê komîteyê bo Komîteya “Tirkiyaya bê teror” red kirin, û israr kirin ku ew ruhê rastîn ê pêvajoya ku ji hêla Devlet Bahçelî, serokê Partiya Tevgera Neteweperest ve hatî xwestin, temsîl dike, ku di nav şert û mercên herêmî û pêşketinên ku bi eşkereyî çembera li dora Tirkiyayê teng dikirin de derket holê (bangkirina Bahçelî li Parlamentoya Tirkiyayê di 22ê cotmeha 2024an de). Ebdullah Ocalan bersiva vê bangê da û piştî ku di înîsiyatîfek bi navê “Civaka Aştî û Demokratîk” de, ku di 27ê sibata 2025an de hate destpêkirin, organîze û endezyar kir, “nexşerêya wê” danî. Li gorî vê yekê, navê komîteya parlemanî, Komîteya “Hevgirtina Neteweyî, Biratî û Demokrasiyê”, bi tevahî bi navê înîsiyatîf/qonaxa ku ji hêla Ocalan ve hatî destpêkirin re li hev kir (4).
Ocalan rapora dawî ya ku ji hêla Komîteya Hevgirtina Neteweyî, Biratî û Demokrasiyê ve hatî weşandin wekî derfetek rastîn ji bo aştî, çareseriyek demokratîk û bêdengkirina dengên ku banga şer û hêza leşkerî dikin dibîne. Ew bawer dike ku ev yek dê bi rêya parlemento û saziyên dewletê serdemek nû veke, bi şertê ku kurd têkoşîna xwe ya siyasî ya demokratîk bi hevkariya hemî hêz û çalakvanên neteweyî yên li welêt xurt bikin. Ocalan berê bal kişandibû ser potansiyela Partiya Wekhevî û Demokrasiyê ya Gelan ji bo seferberkirina beşên berfireh ên nifûsê û veguherîna eniyek neteweyî, demokratîk û karkeran, parastina mafên jinan, komên hindikahî û cihêrengiya çandî. Wî pêşniyar kir ku ev dikare bi hêsanî heya %20ê tevahî dengan li Tirkiyeyê misoger bike. Wek gava yekem a pratîkî piştî weşandina raporê ji aliyê Komîteya Hevgirtina Neteweyî, Biratî û Demokrasiyê ve, di 3yê adara 2026an de, Parlamenter Pervîn Buldan û Mîthat Sîncar (şandina Îmraliyê) bi Wezîrê Dadê Akın Gürlek û Wezîrê Karên Hundir Mustafa Çiftçi re civiyan da ku li ser tedbîrên ku di ronahiya raporê de werin girtin nîqaş bikin û nêrînên Ebdullah Ocalan, ku şandeyê di 16ê sibata 2026an de pê re hevdîtin kiribû, ji her du wezîran re ragihînin. Tê payîn ku her du wezaret pakêtek biryaran bicîh bînin ku di çarçoveya reformên ku di navbera Ocalan û Partiya Wekhevî û Demokrasiyê ya Gelan de ji aliyekî ve û Komîteya Hevgirtina Neteweyî, Biratî û Demokrasiyê ya parlementoyê de li hev kirine, bi cîh bînin. Ev biryar berdana girtiyên siyasî û vegerandina şaredarên hilbijartî yên li Kurdistanê li ser karên xwe dihewîne. Herwiha reformên din jî hene ku bi “mafê hêviyê” ve girêdayî ne, ku azadiya hevdîtina bi siyasetmedar, rojnamevan û kesayetên civakî yên Ocalan re garantî dike, û têkiliya wî bi cîhana derve û têkiliya wî bi gelek avahî, çalakî û saziyên kurdî yên li hundir û derveyî Tirkiyayê re misoger dike (5).
Partiya Karkerên Kurdistanê (PKK) baweriya xwe bi qonaxa “aştî û civaka demokratîk” a ku ji hêla Ocalan ve hatiye destpêkirin anî, bi têgihaştina ruhê wê û guhertinên li herêm û cîhanê, ku ji bo kurdan rêbazên nû hewce dikir. Partiyê fêm kir ku siyaseta piştî qonaxa “aştî û civaka demokratîk” dê ji bo kurdan destkeftiyên pir mezintir ji têkoşîna çekdarî bide. Ji ber vê yekê, ji 5 heta 7ê gulana 2025an, partiyê kongreya xwe ya diwanzdehemîn li dar xist, biryar da ku xwe hilweşîne û têkoşîna çekdarî bi dawî bike. Di daxuyaniya dawî ya kongreyê de, PKKyê rave kir ku çawa “qonaxa berê kurdên li Tirkiyeyê neçar kir ku vebijarka têkoşîna çekdarî qebûl bikin da ku bi siyasetên înkar û asîmîlasyona bi zorê yên dewletê re rû bi rû bimînin, û li hember berdewamiya rejîmê ya li ser tepeserkirin û tedbîrên ewlehiyê yên leşkerî li ber xwe bidin.” Daxuyaniyê herwiha behsa “çarçoveya navneteweyî ya wê demê” kir û li ser “tevgerên sosyalîst û rizgariya neteweyî yên ku di bersiva zulm û hovîtiya rejîmên leşkerî yên totalîter de çek hilgirtin” nîqaş kir. Di 11ê tîrmeha 2025an de, komek ji 30 şervanan ji baskê leşkerî yê partiyê merasîmek sembolîk li dar xistin, çekên xwe yên şexsî li gorî talîmatên Ocalan û ji bo nîşandana pabendbûna xwe ya bi pêvajoya aştiyê û çareseriya demokratîk re şewitandin. Di 26ê cotmeha 2025an de, di civîneke çapemeniyê de li çiyayên Kurdistanê, Sabrî Ok vekişîna yekîneyên leşkerî yên yekem ên partiyê ji nav Tirkiyayê wekî jestek nû ya niyeta baş ragihand. Çend roj şûnda, di 30ê cotmeha 2025an de, şanda Îmraliyê, ku endamên parlementoyê yên Partiya Wekhevî û Demokrasiya Gelan jî di nav de bûn, bi Serokkomarê Tirkiyayê Recep Tayip Erdogan re civiya (ev civîna wan a sêyemîn bû, piştî civînên berê yên di 10ê nîsana 2025an de). Civîna çaremîn di 11ê Sibata 2026an de pêk hat, da ku li ser pêşketinên di pêvajoya aştiyê û çareseriya demokratîk de nîqaş bikin.
Ocalan, bi rêya pêvajoya “Aştî û Civaka Demokratîk” a ku salek berê dest pê kir, dixwaze nêzîkatiya fermî ya kronîk a Tirkiyayê ya li hember pirsgirêka kurd wekî “pirsgirêkek ewlehiyê” û binavkirina tevgera ku daxwaza maf û naskirina nasname û ziman dike wekî “serhildana li dijî dewletê” ji aliyê Enqeayrê ve bi dawî bike. Ocalan dixwaze li ser bingeha vegotinek ku wî zêdetirî sî sal berê pêşkêş kir qonaxek nû ava bike: vegotina “biratiya dîrokî ya hezar salî di navbera kurd û tirkan de” û pêwîstiya jinûveavakirin/avakirina komarê li ser bingeha du pêkhateyên sereke: Kurd û tirk. Ev tê vê wateyê ku dev ji zîhniyeta “dewletek yek gel, yek al û yek ziman” were berdan û ber bi dewletek “neteweya demokratîk” ve biçe ku hemî nasnameyan di çarçoveyek neteweyî de nas bike. Dewletek wiha dê serwerî û temsîliyetê nede etnîsîteya serdest ku bi nijadperestiya eşkere tevdigere, bi zorê daxwazên komên din çareser dike û siyasetên “şer/kolonyal” ên asîmîlasyon, jêbirin û guheztinê pêk tîne. Ocalan dewletek nû, dewletek “aştî û civakek demokratîk” xeyal dike, ku li ser bingeha cihêrengî, pirrengî û naskirina hemî taybetmendî, nasname û xuyangên civakî hatiye damezrandin. Ew jiyaneke siyasî ya saxlem bi hilbijartin, partî û bernameyan dixwaze, ku tê de nûner li gorî şiyana wan a peydakirina geşbûna aborî, maf û jiyaneke bi rûmet ji bo gel têne hilbijartin. Ew hewl dide ku di navbera hêz û partiyên siyasî de hevpeymaniyên xurt ava bike da ku eniyeke demokratîk ava bike (ku di nav de siyasetmedarên serbixwe, çalakvanên mafên mirovan, rewşenbîr, sendîkayên pîşeyî, federasyonên jinan, rêxistinên civaka sivîl û komên civakî û olî ji hemî civakan jî hene), ku bikaribe daxwaz û hêviyên girseyan wergerîne. Ev ê bermahiyên îdeolojiya neteweperest a kevnar, olîgarşiya gendelkar a ku ji coşa neteweperest a nijadperest sûd werdigire, û tevahiya “aboriya şer” ku berdewam dike ku dewlemendiyek mezin ji bo “navendên hêzê” yên ku hîn jî di nav dezgeha dewleta kûr de bi bandor in, di nav de artêş, karûbarên îstîxbaratê, medyayê û dadweriyê, çêbike, ji holê rake. Civakek û aboriyek şer ku ji sala 1986-an vir ve ji bo şerê li dijî tevgera Kurd hate bicihkirin û bicîh kirin, û kampanyayên leşkerî gur kir ku li gorî îtîrafa Serokê Parlamentoya Tirkiyê, Numan Kurtulmuş, ji dewletê zêdetirî 2 trîlyon dolar lêçûn.
Li gorî Ocalan, veguherîna demokratîk tê vê wateyê ku divê dewlet sînorkirinên li ser çalakvaniya siyasî û rêxistinên kurd li Herêma Kurdistanê û li seranserê Tirkiyayê rake. Ev tê vê wateyê ku divê dewlet û dezgehên wê dev ji çewisandina siyasetmedarên kurd û tirsandina civakên kurd berdin da ku ew nehêlin “partiya kurdî/nûnerê nasnameya kurd” hilbijêrin, li şûna ku serî li tohmetên “piştgiriya terorê” bidin. Ocalan hewl dide ku îradeya demokratîk a gelê kurd li Herêma Kurdistanê, di nav hevpeymaniyek civakî û siyasî ya herêmî de bi civakên ereb, tirkmen û suryanan re, bi cih bîne. Ev yek dê bihêle ku Partiya Wekhevî û Demokrasiyê ya Gelan dil û mejiyê mirovan qezenc bike û nûnertiya her kesî bike, di heman demê de li seranserê Tirkiyayê eniyek demokratîk a neteweyî biafirîne. Ev eniya dê gelek hêz û partiyan bigire nav xwe, bibe faktorek girîng di şekildana pêşeroja dewletê û misogerkirina berjewendî û ewlehiya hemî welatiyên wê de. Bi gotineke din, Ocalan ne tenê rizgarî û demokratîkbûna kurd û Kurdistanê, lê rizgarî û demokratîkbûna hemî Tirkiyayê dixwaze. Bi kurtasî, ew ne tenê Kurdistanê, lê hemî Tirkiyayê dixwaze! Rakirina etîketa “terorîzmê” ji ser tevgera siyasî ya kurd li Tirkiyayê, rawestandina çewisandina siyasetmedar û çalakvanên kurd û rawestandina çavtirsandin, gef û “çewisandina” welatiyên kurd bi navê “qanûn”, “dewlet” û “welat”, dê giraniya wan a rastîn û mezinahiya wan a xwezayî di hevkêşeya siyasî ya welêt de bide kurdan û dê wan bike faktora diyarker di guhertinê de û di pêşvebirina ber bi dewletek hemwelatîbûn, demokrasî û serdestiya qanûnê de. Hêjayî gotinê ye ku serdema danûstandinên di navbera dewleta Tirkiyayê û tevgera kurd de di navbera 2013 û 2015an de, ku di dema wê de kampanyayên tepeserkirin, çewisandin û sînordarkirinên li dijî kurdan û çalakiyên wan ên siyasî kêm bûn, bi bîr xistin. Ev bû sedema hestek rihetî, aramî û ewlehiyê, ku mirovan teşwîq kir ku bê tirs îradeya xwe ya siyasî nîşan bidin û di hilbijartinên hezîrana 2015an de piştgirî bidin Partiya Demokratîk a Gelan (HDP), nûnerê kurd ku bi dewletê re diyalog dikir. HDP li 14 parêzgehên kurdan 50 kursî bi dest xist, li gorî tenê 9 kursiyên Partiya Dad û Geşepêdanê (AKP) ya desthilatdar. Dezgehên medyayê yên wê demê jî “şoka” rayedarên herêmî li hember kiryarên niştecihên bajarekî li parêzgeha Sêrtê (ku zilamên wan di komên “cerdevanên gundan” de cih girtibûn ku ji hêla dewletê ve ji bo şerê li dijî Partiya Karkerên Kurdistanê (PKK) di berdêla mûçe û feydeyên zêde de hatibûn damezrandin) ragihandin. Van niştecihan hemû dengên xwe dan namzedê HDPyê, ku li bajêr li dijî “partiya dewletê” serkeftinek mezin bi dest xist!
Projeya Ocalan ji bo “aştî û civakeke demokratîk” ji aliyê olîgarşiyên şer ve tê redkirin ku bi neteweperestiya tirkî û dirûşmeyên emperyal ên xeyalî (Osmaniyaa nû, Peymana Neteweyî, Welatê Şîn, dewleteke tirkî ku ji Deryaya Adriyatîkê heta Dîwarê Mezin ê Çînê dirêj dibe û ji aliyê alîgirên dewleteke totalîter û yek-partî ku tenê li ser bingeha etnîsîteya tirkî ye, bazirganî dikin. Ev kom projeya aştiyê wekî gef dibînin. Ocalan wan baş nas dike û ew jî wî nas dikin. Niha, dema ku ev kom li Tirkiyayê li hember vegotineke aştiyê ya ku bi rastiyê re li hev dike û ji hêla guhertin û gefên ku Tirkiyayê pê re rû bi rû ye ve tê pejirandin, winda dikin, ew hewl didin ku bi teşwîqkirina dijminatiyê li hember kurdan li Sûriya, Iraq û Îranê pêvajoyê sabote bikin. Olîgarşiyên şer û “navendên hêzê” yên ku ji qanûnên awarte sûd werdigirin, dixwazin welêt di şerên li derveyî sînorên xwe (Iraq, Sûriya û paşê Îran) de tevlî bikin, da ku projeya “aştî û civaka demokratîk” li welêt ji holê rakin û bi vî rengî pirsgirêka kurd ji qada siyasî “holên parlementoyê” derxînin û wê vegerînin qadên şer û meydanên pevçûnên çekdarî “dikeya bidarvekirinê”, ku ev tişt e ku Ocalan û yên din ên mirovên aqilmend li Tirkiyayê bi hemû hêza xwe hewl didin ku pêşî lê bigirin.
Jêder:
1- Abdulah Ocalan: Ji bo çareseriyê pêdivî bi qanûnên aştî û azadiyê heye: Ajansa Welat, 27 Sibata 2026. Lînk:https://ajansawelat.com/abdullah-ocalan-ji-bo-careseriye-pedivi-bi-qanunen-asti-u-azadiye-heye/
2ـ خريطة طريق البرلمان التركي للسلام: نزع سلاح حزب العمال الكردستاني و”النموذج التركي” للحل. موقع شبكة روداو. الرابط: https://www.rudawarabia.net/arabic/middleeast/turkey/24022026
3-Rêber Apo: Rapor ne encam e, deriyek hat vekirin. Ajansa Firatê, 02.03.2026. Lînk: https://kurmanci.anf-news.com/rojane/s-209601
4ـ طارق حمو: أوجلان..المجتمع الديمقراطي ونهاية “تركيا الأحادية”. المركز الكردي للدراسات. 12 نوفمبر/ تشرين الثاني 2025. الرابط: https://nlka.net/archives/14479
5ـ تركيا..وفد إيمرالي يلتقي وزير العدل التركي في إطار عملية السلام. موقع “روج نيوز” الإخباري في 04/03/2026. الرابط:
تركيا…. وفد إمرالي يلتقي وزير العدل التركي في إطار عملية السلام
